भाग -१ Awakening

"छे आता बस्स ,

रोज ऑफिस मधले  late sitting, रोजचाच traffic Jam, तीच ती गर्दी,  रोज घरी पोहोचायला होणारा उशीर, आणि घरी पोहचे पर्यन्त वाट बघून झोपलेले आमचे गोड पिल्लू.

काहीतरी केले पाहिजे ह्यातून बाहेर पडायला, It is really a high time now!! "
शनिवार, रविवार काही निवांत क्षण मिळाले कि आम्हा दोघां मध्ये असा संवाद हमखास व्हायचा.

मावशींच्या मदतीने घरातले काम,  मुलीचा  अभ्यास , तिचे शाळा, डान्स , खेळ, अभ्यास ह्याचे वेळापत्रक सांभाळताना होणारी तारेवरची कसरत आणि ह्यातून वेळ काढून कधी कामाच्या वेळेनुसार कधी स्वतःच्या सवडी प्रमाणे केलेले ऑफिसचे काम, हुश्श्श !! 
ह्या सगळ्याचा स्ट्रेस आणि मुंबईचे प्रदूषण, मग प्रकृती च्या ही सतत चालणाऱ्या कुरबुरी.  

वेळी - अवेळी  जेवण्यामुळे हळूहळू त्याचाही दोंदिल तनु होवू लागला होता. त्यालाही कुटुंबा सोबत जास्त वेळ घालवता येत न्हवता. शनिवार, आठवडा भराची तुंबलेली कामे करण्यात जाई आणि रविवार दुपार, माशाचे कालवण आणि भात ओरपून छानशी वामकुक्षी घेण्यात. मग उजाडे रविवारची संध्याकाळ, आता दुसरी कडे कुठे जाणार, म्हणून उगीचच  मॉल मध्ये पाय आणि अधन - मधनं खिसा मोकळा करण्यात जाई. 

कुठेतरी काहीतरी चुकतंय, काही हरवतंय, आपल्या गरजा भागवण्यासाठी नोकरी करता करता, नोकरी साठी आपण, असे काहीतरी होऊन बसलंय असे वाटायचे. 
पण आता मनापासून वाटत होते कि ह्या फसव्या चक्रातून बाहेर पडायला पाहिजे, काहीतरी मनाला समाधान देणारे , व्यावहारिकतेचा गंध नसलेले, स्वतः च्या आवडीचे असे काही करावे; शहरी कोलाहला पासून दूर कुठे तरी पळून जावे. जिथे निदान मोकळा श्वास तरी घेता येईल. 
पण मुलीची शाळा, नोकरी असे तडका फडकी सोडून कसे जमणार ? इतक्या सहज, तेही शहरापासून दूर गावात, पोटापाण्या पुरती का होईना नोकरी कशी मिळणार ?

 मग विचार केला कि हळू हळू स्थलांतर करता येते का पाहू.

क्रमशः